یادداشت محمدقلی یوسفی: کارشناس اقتصادی حرف‌هایی برای ویترین

سیستم اقتصادی به‌گونه‌ای تدوین‌شده و شکل یافته که تلاش‌ها را معطوف به واردات می‌کند تا تولید و باقی حرف‌ها جنبه تزیینی داردکی از مهم‌ترین مسائل مغفول مانده در صنعت ایران طی سال‌های گذشته نحوه ارتباط بخش خصوصی و فعالان صنعتی با وزارت صنعت است. نکته مهم این است که باید تمام فعالیت‌های صنعتی در اختیار بخش خصوصی قرار بگیرد و نقش وزارت صنعت تنها نظارت و هدایت باشد. وزارت صنعت به‌عنوان متولی صنعت کشور باید به کمک بخش خصوصی برای حل مشکلات بیاید نه اینکه مشکل‌آفرینی کند. این وزارت خانه باید در زمینه تدوین قوانین و مقررات به شکلی عمل کند که فعال صنعتی با مشکلات کمتری در زمینه استفاده از مواد اولیه، انرژی، صادرات و واردات و دیگر فعالیت‌های مربوط به صنعت دست‌وپنجه نرم کند. کنشگری وزارت صنعت باید به‌گونه‌ای باشد که فعال بخش خصوصی را تشویق به فعالیت کند نه اینکه انگیزه او را سلب کند. هدایت سرمایه‌های بخش خصوصی به بخش‌های مولد در اقتصاد با روشن شدن جایگاه هرکدام از این بخش‌ها ممکن است.

درواقع شکل مواجهه وزارت صنعت با پدیده‌های پیرامونی صنعت، فعالان این صنعت و دیگر مسائل مربوط به آن ضامن جذب سرمایه حداکثری به صنعت و بخش تولید است اما هزاران دریغ و زهی خیال باطل که بسیاری از حرف و سخن‌ها در این زمینه صرفاً جنبه تزیینی دارد و عملیاتی نمی‌شود. به نظر می‌رسد مسئولان بیش از هر چیز به پر کردن خلائی علاقه دارند که با شعار دادن در مورد نقش و جایگاه بخش خصوصی در تولید و وزارت صنعت در اقتصاد پر می‌شود. گویا برای سرگرم کردن مردم صرفاً مسائلی مطرح می‌شود و بعد به دست فراموشی سپرده می‌شود. من فکر نمی‌کنم از بین مسئولان گوش شنوایی برای شنیدن حرف‌های کارشناسی در این زمینه وجود داشته باشد و بخواهند براساس این نظریات در مورد مسائل مختلف وزارت صنعت تصمیم بگیرند. به نظر من اراده‌ای برای اصلاح و حمایت از بخش مولد و کمک به بخش خصوصی در بدنه دولت وجود ندارد. سیستم اقتصادی به‌گونه‌ای تدوین‌شده و شکل یافته که تلاش‌ها را معطوف به واردات می‌کند تا تولید و باقی حرف‌ها جنبه تزیینی دارد. این برآیندی است که از تجربه سال‌های مختلف حاصل‌شده و نشان می‌دهد که کسی علاقه‌مند به صنعت نیست و از مسئولان هم کسی به نظرات کارشناسی اعتنایی ندارد.

در ماه‌های گذشته بحث ادغام و تفکیک وزارتخانه‌ها مطرح‌شده است و سؤال بزرگ این است که به‌واقع تفکیک وزارت صنعت و تشکیل وزارت خانه مجزایی برای صنعت می‌تواند به بهبود وضعیت صنعت و کمک بیشتر به تولید بی انجامد؟ در پاسخ باید گفت، همه‌چیز به اهداف مربوط است و اینکه چه برنامه‌هایی برای صنعت داریم. نمی‌توان با تغییر سازمان‌ها انتظار اصلاحات داشت. باید برنامه‌ای داشت و به اجرای آن برنامه پایبند بود.

توضیح: شنبه ۱۰ تیرماه روز صنعت و معدن بود و قرار است در هفدهمین روز تابستان ۹۶ با حضور رئیس‌جمهور مراسمی به‌افتخار این روز برگزار شود. مراسم‌ها همیشه عرصه تشکر و تقدیر دولتی‌ها از فعالان بخش خصوصی است اما سؤال این است که حقیقت رابطه بخش خصوصی و دولت چیست؟



دیدگاهها بسته شده است.